DOLAR 18,0608
EURO 18,2316
ALTIN 1.019,59
BIST 3.020,01
Adana Adıyaman Afyon Ağrı Aksaray Amasya Ankara Antalya Ardahan Artvin Aydın Balıkesir Bartın Batman Bayburt Bilecik Bingöl Bitlis Bolu Burdur Bursa Çanakkale Çankırı Çorum Denizli Diyarbakır Düzce Edirne Elazığ Erzincan Erzurum Eskişehir Gaziantep Giresun Gümüşhane Hakkari Hatay Iğdır Isparta İstanbul İzmir K.Maraş Karabük Karaman Kars Kastamonu Kayseri Kırıkkale Kırklareli Kırşehir Kilis Kocaeli Konya Kütahya Malatya Manisa Mardin Mersin Muğla Muş Nevşehir Niğde Ordu Osmaniye Rize Sakarya Samsun Siirt Sinop Sivas Şanlıurfa Şırnak Tekirdağ Tokat Trabzon Tunceli Uşak Van Yalova Yozgat Zonguldak
Kastamonu 27°C
Hafif Yağmurlu
Kastamonu
27°C
Hafif Yağmurlu
Cum 27°C
Cts 29°C
Paz 28°C
Pts 31°C
resim yükle
resim yükle

Harman hatıraları

Harman hatıraları
Beypark
27.07.2022
104
A+
A-

Köy yaşantısı, çiftçilik ve hayvancılık ile meşgul iken şimdilerde sadece tarımla devam etmektedir. Hayvancılık ise oldukça gerilemiştir. İstatistiki veriler ve gözlemler bunun ispatıdır. Elbette İç Anadolu, bozkır, doğu ve Güneydoğu ile kıyaslandığında güz hasadında Kastamonu çiftçiliğinin esamesi okunmaz.

REKLAM-VEREB-L-RS-N

Tarım alanları küçük, rekolte ise oldukça düşüktür. Yani köylümüz buğdayı genelde tarlasını dinlendirmek için ekmektedir.
Evet, yeni bir hasat mevsimi yaşanıyor köylerimizde. Elbette köy kültüründe harman ve hasadın önemi büyüktür. Öküz, manda, at ve traktörle yapılan döven harmanları ile patozlarla yapılan harman günlerinden de pek tabii ki geriye kalan sadece hatıralarımızdır. O şen şakrak kaldırılan harman zamanları ve eski insanlardan ne kaldı ki geriye? Şimdilerde biçer-döverlerin hayatımızı kolaylaştırması söz konusu. Ancak bu defa da saman için kıymetli olan sapın yarısı tarlada yarısı balyada kalmakta. Kaldırılan ürünün ise bir kısmı balya parasına, bir kısmı biçerci’ye bir kısmı da alıcısı olmayan buğday ücretinde heba olup gitmektedir. Bu vahim tablo karşısında bizimkiler ‘tarlalarımız boz kalmasın’ diye buğdaygilleri ekmektedir desek yanlış ifade etmemiş oluruz memleket için…
Kültürel ve mesleki kodlarımız, tarım kültürünün çocukları olduğumuzu her hâlimizle öykünmektedir. Göç vermişliğin kaderine teslim olsa da köyler, hepimiz bir miktar nasiplenmişizdir harman tozundan. Genç nesil patoz karşısında dökülen terin ne anlama geldiğini pekâlâ anlamayacaktır. Bugünü dün ile harmanladığımızda hayatımız bir bütün olabiliyor ancak! Geçmişimizle geleceğe bakarken muazzam bir mazinin hatıraları burçlarımızda bir rüzgâr gibi eserken ruhumuzu da serinletiyor.
Hatıra var ise özlem vardır. Yaşanmışlık var ise anlam kazanır ilişkiler. İnsana değer verenler; duyguyu, düşünceyi, paylaşımı ve hatırayı da önemserler. Yeni sezon sosyal medya neslinden tuzlu ter kokusunun ve harman tozuna karışmış muhabbetlerin ne anlama geldiğini anlamayı beklemiyoruz pekâlâ. Güneşi, bir haftalığına gidilen tatil kumsallarında görenlerden amele yanıklarının acısını tarif etmelerini de beklemek hayal ürünü olsa gerek. Şahsen salt bir gözlemle değil, mazinin perspektifinden duygunun ince yollarında yürümeyi severim. En küçük hatıralara anlam yüklemeyi de. Kıymetlidir sevdiklerimle geçirdiğim en küçük zamanlar. İğde ağaçlarının altında yenilen yemekler. Su yerine içilen soğuk ayranlar. On dakikalığına da olsa mola zamanında gölgede yaptığım uykuları hiç unutmam.
Harman günlerine dair; Eyip Enişte, Bakkal, Gagacı, Çölez, Sıtkı, Yakup, Yancı, Kara Memet, Sarı Mahmut, Cin Hasan, Pekmezci, Aşık Ahmet, Köse, Dado, Hacı Sakallı, Nigelli, Kazım Hoca, Kela Enişte, Şaban Devrez, Hisiyin Usta, Cemal Dedem, Şakirin Şaban, Mercik, Şerif dayı, Daldaban, Hüseyin Doğru, Kınıklı, Reşit dayı, Teke dayı, Kürt Hacı, Tatarali, Kel Nori, Deloğlan İsmail, Hafız gibi nice isimler hafızamda birdenbire canlanır. Bu isimler üzerinden kendilerini rahmet ile anarken geçirilen ve şahit olunan harman günlerinin ruhuna derinlemesine yolculuk yaparım. İnsana dair güzellikler, keşifler, tahliller ve yaşanmış harman ve hasat zamanı öyküleri sıra sıra dizilir hayat hikayeme… Tek gerçek ölüm. Her şey fani. İnsanlar ve duyguları da. İsimleri de gün gelip unutuluyor. Ancak benim için önemli olan insanın gizemli dünyası. O koca hayatların ruh dünyası. Gönül sevgileri. Kocaman aşkları. Tüm zorluklarına rağmen bayram havasında geçirdiğimiz harman hatıralarımız. Güldüğümüz, neşelendiğimiz, yorulduğumuz, üzüldüğümüz zorlu günlerin yaşanmışlıkları. Amel defterimize doldurduğumuz sevaplar ve günahlarımız. Ancak yaşayanların anlayacağı türden nice nice harman günlerimiz ve duygularımız…
Hasadınızın bereketli, umutlarınızın daim ve harman hikayelerinizin yine dayanışmacı ve yaraların sarıldığı hatır gönül bilinen güzellikte olmasını diliyorum.

I0SuO.gif
YORUMLAR

Henüz yorum yapılmamış. İlk yorumu yukarıdaki form aracılığıyla siz yapabilirsiniz.